صلحی که همه صلح ها را بر باد داد

کتاب صلحی که همه ی صلح ها را بر باد داد، اثری نوشته ی دیوید فرامکین است که اولین بار در سال 1989 منتشر شد. فرامکین در این کتاب آشکار می کند که چگونه و چرا متفقین تصمیم گرفتند جغرافیا و سیاست های خاورمیانه را از نو بسازند، و در کشورهایی چون عراق، اردن، اسرائیل و لبنان تغییراتی عمده را به وجود آورند. این نویسنده با تمرکز بر سال های سرنوشت ساز 1914 تا 1922، زمانی که همه چیز—حتی اتحادی میان ناسیونالیسم عربی و صهیونیسم—ممکن به نظر می رسید، سولاتی را در این باره مطرح می کند که چه اتفاقاتی می توانست به شکلی متفاوت رقم بخورد و پاسخ هایی را ارائه می دهد درباره ی این که چرا اتفاقات به گونه ای که تاریخ نشان می دهد، به وقوع پیوستند. کشمکش کنونی مربوط به سرزمین فلسطین، در این رویدادهای رقم خورده طی 85 سال گذشته ریشه دارند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند نامزد جایزه پولیتزر 1990 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر شرحی کلاسیک و درباره ی چگونگی شکل گیری خاورمیانه ی مدرن، بلندپروازانه و خیره کننده و تقریبا همه ی صفحات این کتاب، اخباری را درباره ی گذشته ای که زمان حال را با مشکل مواجه کرده، به ما ارائه می کند تاکید می کنند.