مرگ آرام

کتاب مرگی بسیار آرام، شرح حالی نوشته ی سیمون دوبووار است که در قالب رمان نوشته شده و اولین بار در سال 1964 انتشار یافته است. دوبووار در این اثر، آخرین لحظات حضور خود در کنار مادر در حال مرگش را با نثری شاعرانه و زیبا به تصویر کشیده است. فرانسواز دوبووار، مادر سیمون، در حمام به زمین می خورد و استخوان رانش می شکند. فرانسواز را به بیمارستان منتقل می کنند و او حین سپری کردن دوران نقاهت، نشانه هایی از بی حالی شدید و بی میلی به غذا را از خود نشان می دهد. زمان زیادی نمی گذرد که دکترها متوجه غده ای سرطانی در روده ی کوچک او می شوند که با سرعتی زیاد در حال رشد است. سیمون و خواهرش، پوپت، برای سه ماه، نوبتی در کنار بستر مادر خود می مانند و آخرین لحظات زندگی اش را در کنار او می گذرانند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند بهترین کتاب دوبووار از نظر ژان پل سارتر اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر با نثری زیبا، تصویری بی پرده، صادقانه و قدرتمند از مرگی آهسته و اثری نوشته ی یکی از تأثیرگذارترین اندیشمندان نسل خود تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز قدر لحظه های کوتاه شادکامی را برجسته می کنند.