همه می میرند

کتاب همه می میرند، رمانی نوشته ی سیمون دوبووار است که نخستین بار در سال 1946 منتشر شد. کنت ریموند فوسکا، نجیب زاده ای ایتالیایی است که به زندگی ابدی محکوم شده است. رژین، دختری جوان و زیبا است که در تئاتر بازیگری می کند. رژین نمی تواند وجود مستقل دیگران را بپذیرد و در حقیقت، حتی حضور دیگران در اطرافش باعث آزردگی خاطر او می شود. او آنچنان خودشیفته و خودخواه است که خیلی از اوقات به خاطر حسادت به آن هایی که بیدارند، خود را از خواب محروم می کند. رژین آرزوی جاودانگی را در سر می پروراند و به شکلی متناقض، از دنیایی طلب توجه می کند که آن را بی ارزش می داند. این شخصیت روزی با فوسکا آشنا و از راز او باخبر می شود. رژین شیفته ی فوسکا می گردد و تمام ذهنش را این فکر به خود مشغول می کند که نمایش هایش در تئاتر در ذهن فوسکا جاودان خواهد شد. فوسکا شروع به روایت گذشته ی خود می کند و کارهایش در طول هفت قرن گذشته را برای رژین شرح می دهد. اما این خاطرات طولانی، چه تأثیری بر دختر جاه طلب داستان دارد؟

در معرفی این اثر به نکاتی مانند سیمون دوبووار از برترین نویسندگان ادبیات مدرن فرانسه و فیلمی بر اساس این کتاب در سال 1995 ساخته شده است اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر عجیب ترین و هیجان انگیزترین رمان دوبووار، داستانی مسحورکننده و دوبووار با تسلط و مهارت به کاوش در ماهیت فناپذیری می پردازد تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز قدر لحظه های کوتاه شادکامی را برجسته می کنند.